Hier rusten
onze lieve ouders,
groot- en overgrootouders
N. Achternaam
x 1-1-1900 + 12-12-2002
en
N. Achternaam - Meisjesnaam
x 1-1-1900 + 12-12-2002

***

Blijvend in onze gedachten...

mijn geliefde dierbare vrouw.
onze lieve mama,
dochter en schoondochter,
zuz en schoonzus

Voornaam Achternaam
Roepnaam
09-10-1900 02-06-2000

***

Johannes 11:25

Ter nagedachtenis
aan mijn innig geliefde man
onze lieve zorgzame vader,
groot- en overgroot vader

Voornaam Achternaam

01-01-2002 12-12-2002

***

Het was,
het werd,
het is gedaan

voornaam
Achternaam
1-1-1900 12-12-2002

***

Veel heb je ons gegeven.
Veel heb je voor ons betekend.
Plotseling uit ons leven verdreven.
Blijf je onze harten leven.

***

mijn genade is U genoeg

Voornaam Achternaam

1-1-1900 12-12-2002

***

In herinnering
aan mijn lieve man,
onze vader en opa

Voornaam Achternaam

x 01-01-2002 + 12-12-2002

***

Wat was jij sterk en arbeidszaam
jij hebt altijd voor ons klaargestaan
jou zorg en liefde zullen wij nooit vergeten

***

IN LIEFDEVOLLE HERINNERING
aan onze zoon,
broer, zwager en oom
Voornaam Achternaam
10-10-1910 5-5-2002

***

Ons hart is onrustig in ons
tot het rust vindt in U
HIER RUST
mijn lieve man, onze vader en opa
VOORNAAM ACHTERNAAM
24-12-1900 21-12-2002

***

Veel heb je ons gegeven.
Veel heb je voor ons betekend.
Plotseling uit ons leven verdreven.
Blijf je onze harten leven.

***

Naam Achternaam

Beroep

***

De steen

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aard.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
Het water vindt altijd er een weg omheen.

Misschien eens, gevuld door sneeuw en regen,
neemt de rivier mijn kiezel mee.
Om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.

Omdat door het verleggen van die steen
het water nooit dezelfde weg zal gaan

*

Heer,

U kent mijn stil en groot verdriet 'k zal moeten huilen maar wil het niet 'k doe groot, maar ik weet dat U mijn kleinheid ziet 'k zou willen bidden, maar ik kan het niet Wat mij nog rest is hoop, maar ook toch wel vertrouwen Dat U mijn stil verdriet als 'bidden' wilt beschouwen

*

Fluister

Als ik ga, terwijl je hier nog bent, weet dan dat ik verder leef
achter een sluier voor jou verborgen.
Je zult me niet meer zien, maar heb vertrouwen;
ik wacht op een tijd dat wij weer samen kunnen zweven,
ons van elkaar bewust.
Tot dan geniet ten volle van het leven.
Als je me nodig hebt fluister mijn naam dan in je hart,
ik zal er zijn.

*